Θα  ξεκινήσω την ξενάγηση μου στο Despina’s kosmos από  ένα κομμάτι που διάβασα στο βιβλίο εντυπώσεων.  

«Μπαίνοντας στο μαγαζί της Δέσποινας,  αισθάνεσαι ότι αλλάζεις,  αισθάνεσαι, ότι αλλάζεις εποχή και γι αυτό αδιαμφισβήτητα δεν ευθύνεται τόσο το απίστευτο γούστο της , τα αντικείμενα που  έχει συλλέξει με τόση αγάπη, αλλά και το φως του βγαίνει από μέσα της και γεμίζει όλο τον χώρο! Απίστευτη γαλήνη και αγάπη αισθάνεσαι σε αυτόν τον μαγικό χώρο!!!»

Έτσι ένοιωσα και γω πριν ακόμα μπω μέσα.  Απ έξω . Κι αυτό γιατί πήγαινα για να δω  τον Κόσμο της Δέσποινας  Βελώνια  και έφτασα σε  μια αποθήκη μόνη  της στο πουθενά.  Μια αποθήκη σε ένα σημείο μακριά από τη βουή του αστικού ιστού και όμως τόσο  κοντά στη Χώρα της Ουνέσκο, στη Σκάλα της σύγχρονης ζωής και λίγα μέτρα από τον κεντρικό δρόμο  του νησιού.  

Μια αποθήκη που η Δέσποινα μεταμόρφωσε σε ένα μαγικό spot για να στεγάσει και να ανακυκλώσει ιστορία, όνειρα, αναμνήσεις,.   

Και αναρωτιέσαι πως και γιατί η Δέσποινα Βελώνια που έχει δραστηροποιηθεί στη Μύκονο, που έχει καταγωγή από Σαντορίνη εξ ου και το ιταλικό οικόσημο που τιμά την καταγωγή της, να επιχειρεί  στην Πάτμο.   Επίσης αναρωτιέσαι γιατί αφού το  κατεστημένο που ισχύει για ένα κατάστημα είναι:  Ψάχνουμε το καινούργιο και το λαμπερό εξωτερικά, τη βιτρίνα, μέσα στην αγορά για να αναδείξει  τα προϊόντα μας,  γιατί το ξεπέρασε; Ποια ήταν τα κριτήρια που  την ώθησαν να επιλέξει έναν τόπο  την Πάτμο και μια αποθήκη για μαγαζί αντικών, αντικειμένων που έρχονται από τον μακρινό παρελθόν και κουβαλάνε ιστορία και αναμνήσεις.

Και μπαίνοντας μέσα; μυρωδιές και αντανακλάσεις παλιού. Ένα παλιό νωχελικό σπίτι απέραντο που τα είχε όλα. Που μπορεί να ήταν στη Χώρα της Πάτμου, στο Κολωνάκι , στην Ύδρα στις Σπέτσες, στο Παρίσι . Που μπορεί να έμενε ένας απόγονος,  ένας ποιητής, ένας ζωγράφος. Οπωσδήποτε όμως έμενε ιστορία, αναμνήσεις όνειρα.

Και η Δέσποινα εκεί μας περίμενε, να φωτίσει τις απορίες μας:  

Τι μας είπε η Δέσποινα:

Ήρθα στην Πάτμο και με τράβηξαν το ανθρωποκεντρικό της στοιχείο και η φοβερή της ενέργεια.  Έψαχνα ένα χώρο για να στεγάσω  πράγματα  παλιά,  αντίκες. Η πεθερά μου ήταν η αιτία. Είχε κατάστημα στο Κολωνάκι. Η οικογένεια μου ήταν καπεταναίοι, ασχολούνταν με την ναυτιλία και αγάπησα τα παλιά πράγματα και την ιστορία τους. Μόλις είδα το σημείο και το χώρο που από τη μια έβλεπες το Χοχλακά και από την άλλη η Χώρα  ήταν σε τρεις στροφές ,  ενθουσιάστηκα.  Ο κάθε χώρος από την αρχή δείχνει τι θέλει και εγώ το τήρησα αυτό. Έκανα αυτό που έβλεπα ότι ήθελε ο χώρος.

Πως;

Όταν μπήκα μέσα , αμέσως έφτιαξα το σκηνικό στα μάτια και στο μυαλό μου. ….Εδώ μπάνιο, εκεί κράββατος,   κουζίνα,  σαλόνι, εσοχές, εκεί  θα ανοιχτούν παράθυρα. ……Πάνω καλάμια……

Ήθελα να μπαίνεις σε αρχοντικό του νησιού με παραδοσιακή κατασκευή.  Ακόμα και τους τοίχους τους άφησα στραβούς όπως ήταν οι αρχικοί. Με ρωτάγανε οι χτίστες,  να τους ισιώσουμε τους τοίχους;  και τους έλεγα όχι.

Και  για τη  συστολή διαστολή του πατώματος έβαλα βότσαλο, όπως έβαλα βότσαλο και στον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο.  Τον κράτησα όπως ήτανε ταυτισμένος με το περιβάλλον.

Αυτή η κολώνα που είναι στην είσοδο;  Είναι από εκκλησία στη Γαλλία του 18^ου αιώνα .

Αυτός ο καναπές και οι πολυθρόνες:    Είναι Βαράγκης 1950 με αυθεντική βιενέζικη ψάθα.

Ένα ζωγραφιστό κομμάτι βάρκας. Η Λέρος ζωγραφισμένη από λαϊκό ζωγράφο. 

Τα πατινιώτικα;   Μπουφέδες, μπαούλα, πιατοθήκες, απλίκες. Νάτα όλα είναι εκεί στη θέση τους.

Οι λάμπες αυτές; art deco.

Οι απλίκες;    παλιές γαλλικές.

Αυτός ο πίνακας;  είναι του Ερρίκου Φρατζεσκάκη .

Οι γκραβούρες;  Χάμιλτον  από το Λονδίνο.

Οι πορσελάνες; limoges, bone china, rosenthal. 

Vintage αντικείμενα υπάρχουν;  Υπάρχουν. Ένα 30%. Το μεγάλο ποσοστό είναι αντίκες. Οι πολλές του 19^ου αιώνα.

Ο κόσμος, οι πελάτες και οι φίλοι πως το υποδέχτηκαν; με κατάλαβαν, συνδέθηκαν μαζί μου. Να εδώ είναι το βιβλίο εντυπώσεων.

Το  είχα δει εδώ και ώρα και πρόλαβα να διαβάσω κάποιες από τις εντυπώσεις που με προδιέθεσαν.

Η Δέσποινα  Βελώνια είναι μια μοντέρνα νέα γυναίκα με φρέσκο μυαλό.  Πολυτάλαντη!  Διακοσμήτρια εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, αναπαλαιώνει αντικείμενα, στυλίστας γαστρονομικών προτάσεων και χρόνια συνεργάτης της Νταιάνας Κόχυλα στο  γαστρονομικό της περιοδικό, ψυχοθεραπεύτρια και τώρα αντικέρ.  Καταβαίνουμε πόση εμπειρία  είναι μαζεμένη.

Στην Πάτμο έχει  φτιάξει και επιμεληθεί σπίτια και επαγγελματικούς χώρους από την αρχή. Η  Δέσποινα  σέβεται τον πελάτη  και δεν υποτιμά ποτέ την αισθητική του.

«Πιστεύω ότι όλοι έχουν αισθητική μας λέει η Δέσποινα και επειδή στη δουλειά μου θέλω να κάνω ευτυχισμένους τους ανθρώπους ξεκινώ να αναζητώ τη δική τους αισθητική. Γι αυτό και πριν κάνω οτιδήποτε, ενδιαφέρομαι να μιλάω μαζί τους για  να κατανοήσω το στυλ τις ανάγκες και την ψυχή τους. Δεν θα μπω στο χώρο για να βάλω ντε και καλά  το δικό μου στυλ, αν δεν μου το επιτρέψουν. Σέβομαι την αισθητική του καθενός. Θέλω πρώτα να  αφουγκραστώ την βαθύτερη ανάγκη τους  για να έχω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για να μην χαώνεται.

Τον τελευταίο λόγο τον έχει ο πελάτης;  Θα επιμείνω σε κάποια πράγματα.  Είναι σημαντικό  να μπορείς να ενώσεις την αισθητική με τη λειτουργικότητα . Όπως τις επιθυμίες ενός ζευγαριού, δύο συνεταίρων.Να συγκεράσω τα γούστα του. Παίζει ρόλο εδώ η γνώση μου ως ψυχοθεραπεύτριας, για το ψυχολογικό κομμάτι . Ακόμα και από το χάος επέρχεται η ισορροπία. Εάν π.χ. σε έναν άνδρα αρέσει η ζωή στο σκάφος και στη  γυναίκα του αρέσει το σπίτι κλασικά, επιμένω να δοθεί χώρος και  στυλ ώστε να είναι και οι δύο ευχαριστημένοι, αλλιώς ο ένας  θα προτιμάει το σκάφος και ο άλλος την άνεση του σπιτιού του» . Το ίδιο και σε επαγγελματικό χώρο με συνεταίρους. Θάμαι πολύ τυχερή αν υπάρχει ταύτιση, αλλά αν δεν υπάρχει, το αποτέλεσμα θα πρέπει να είναι και για τους δύο αποδεκτό. Αυτός είναι ο ρόλος μου.

Είπαμε πολλά άλλα, και έφυγα με την ικανοποίηση ότι το Despoina’s kosmos είναι ένας χώρος κόσμημα για την Πάτμο, που δεν υπάρχει στο νησί σε  αυτό το στύλ , περιεχόμενο και στόχο.  

fShare

Tweet